Esim ve ailesi

Azrasi

Yeni Kardeşimiz
Üyemiz
Selamun Aleykum

Sizine bir derdimi paylasmak istiyorum, hikayem cok uzun ama kisaltarak anlatacam.

Esimle ayri ulkelerde yasiyorduk sonra tanistik evlendik.
Kendisi teyzemin oglu olur ama hic gormemistim 2008 yilina kadar.

sozlendikten sonra teyzem cok degisti, yada daha dogrusu gercek yuzunu gosterdi, patavatsiz, lafini bilmeyen, kirici, inkarci bir insandir.

Ve evliligimi cok etkiliyor cunku esim bunlari gormuyor yada gormek istemiyor yani hakli oldugum halde beni asla hakli yapmiyor.
Hep ailesini savunuyor yani bir yolu buluyor ve sonuc olarak onlari savunuyor.

Cok seyi gozunun onunde gordu ama ayni hareketleri uygulamaya devam ediyor.

İki cocugumuz var , cok defa ayrilmayi dusundum ben elimden geldigi kadar ortami iyi tutmaya calisiyorum
yani suprizler, ilgilenmeler, sohbet konusu acip konusmak
ama o bildiginiz odun gibi oturuyor.
Ben kolumu kipirdatmadan kipirdatmiyor cok yakiniyorum.
Evlendikten sonra ailesine daha duskun oldu uzak yasiyor diye anlayis gosteriyorum ama anne ve babasi beni ezdikce eziyorlar.

İlk hamileligimde dogumuma bir ay kala annesini getirdik, benim teklifimle, ilk torununu gorsun hakkidir diye esimden daha cok istedim ama kadin geldi beni depresyona soktu, kocami bana dusman etti ailemi kotuledi (halbuki annem onun ablasi) ve cekti gitti.

6 ay sonra kocasi geldi misafirlige, evimdeki duzenime karisti, iftira atti bende dayanamadim lafimi soyledim cunku lafimi esirgemeyen bir insanim.

Yani kisacasi ailesi huzurumuzu turlu turlu oyunlarla bozmaya devam ediyor, konusmadiklari zaman cok huzurluyuz mutluyuz esim cok farkli oluyor ama konustuklari andan itibaren huzurumuz bozulmaya basliyor.

Esim kendi ailesinin sorunlarini dile getirmesede evimizin icine sokuyor ve moralsiz oluyor bu da beni ve cocuklarimi etkiliyor.

Onu sevdigime ragmen, ondan baskasiyla olamacagima ragmen bazen cok ayrilmayi dusunuyorum ama ayrilmak cocuk oyuncagi degil, her defasinda sans veriyorum ama degismiyor.

Gormuyor gormek istemiyorum ailesine asla toz kondurmuyor, haksiz olduklari zaman hic toz kondurmuyor.

Yemege ciktigimiz zaman, mesela en son dogum gunu icin yemege gittik, onun icin yaptigim halde icten ice keyif almadigini gordum yani anlamiyorum derdi ne, benimle derdini asla paylasmiyor. Hayatindan mutsuz sanki, seni zorla tutmam secimini yap ozgursun dedigim zaman yanimda durmayi tercih ediyor.

Bunaldim artik ve son demlerimi yasiyorum. ne yapabilirim artik?
 
Üst Alt