Burada her şey "NET"
islamiforumlar.net



Go Back   islamiforumlar.net - islami forum > İslami Forumlar Genel > Gönülden Gönüle Dertleşelim
www.islamiforumlar.net
Kayıt ol Yardım Ajanda Arama Son Mesajlar Forumları Okundu Kabul Et
Anasayfa Kuran-ı Kerim Kuran Öğren İslami rüya tabirleri Resimli Cuma Mesajları İlahiler İletişim
Gönülden Gönüle Dertleşelim Sıkıntı, stres, dert ve korkularınızı paylaşarak rahatlayacağınız bölüm. MESAJINIZ, KONTROL EDİLDİKDEN SONRA YAYINLANACAKTIR...

Kendimi mi kayıp ettim, imtihanımı mi işin içinden çıkamıyorum:(

Gönülden Gönüle Dertleşelim


Yeni Konu aç CEVAPLA

 

Seçenekler
Alt   #1 (permalink)
Yolcu29
Yeni Kardeşimiz

Kendimi mi kayıp ettim, imtihanımı mi işin içinden çıkamıyorum:(






Selamün aleyküm mümine arkadaşlarım.

Ben o kadar günahkar, o kadar aciz o kadar kötü bir insan oldum çıktım ki kendime inanamıyorum, yaşadıklarıma ve kendime artık katlanamıyorum, Rabbime karşı okadar mahcubum ki, okadar çok utanıyorum ki anlatamam.

Küçük yaşta evlendim, çok sevdim ama hiç sevilmedim, 10 koca yıl evli kaldık, her senem aldatılmakla veya o boşluğu alkolle kapatmakla geçti yıllarımız. İmtihanım bu deyip katlandı. Belki bi yavrumuz olsa düzelir umudu ile Rabbime yalvardım çok şükür dünyalar tatlısı bi Çocuğumu oldu, ama yanlışlar hamileliğimde de dahil olmak üzere devam etti. Yıkıldım, yıldım, aileme hiç anlatamadım üzülmesinler diye, Rabbim dağına göre kışını verir demekki beni güçlü görüyor yüklüyor heybeme deyip sabr etmeye cabaliyordum, artık çok yorulmuştum sevilmemekten, değer görmemekten, herkesin sahip olamadığı yaşantıya sahipsin daha ne istiyorsun zihniyetinde ki yapmacık yalan sevgiden ama benim paraya pula eve koskoca kalabalığın içinde yanlizliga değilde, beni anlayan beni seven bir eşe bir yol arkadaşına ihtiyacım vardı, bunu anlayamadi. Artık ne namazlara verebiliyordum kendimi, ne zikir yapabiliyordum nede insanlarla iletisimim eskisi gibi değildi. Evladımı pamuklara sarmam en mutlu olmam gereken zamanda bir çöküntü bir yokluk bir kaybolusun içine girmiştim, meğer mevlami kaybedince kendimi de kaybetmişim, anlayamadım.

Ayrılmak istedim aileme bu isteğimi açtım ama sebeplerini söyleyemedim, şiddetli bir şekilde ayrılmak istedim biraz ayri kalin belki ozlersiniz sorunlariniz gecer gecmezse o zaman verdigin karara devam edersin diyerek ailemin yanına geldim 5 ay kaldım, düşündüm çok düşündüm. Ne yapmam gerektiğini bulamıyordum, eski bir arkadaşımla kontagimiz başladı tekrardan sorunlarımı anlattım, hala aynı sorunların içinde bogustugumu görünce çok üzüldü, bosanmam konusunda bir cümlesi kafama yerlesmisti onca sene ona katlanıyorsun peki aynı hatayı sen yapsan o seni yanında 5 dakika bile tutar mı? Sen aptal misin niye katlanıyorsun diye kafama işledi durdu. Bir cocuguma baktım birde yaşadıklarıma, çıkamadım. 5 ayın sonunda evime döndüm. Eziyet veren yanlışlar devam ede ede, artık görmezden gelemiyordum, çekemiyordum ama bir adımda atamıyordum ailesi hep korkutmuştu bosanirsan cok mu rahat edeceksin gençsin, güzelsin seni rahat mı bırakacaklar sanıyorsun, adına leke bile atarlar diye onlarda yıllarca öyle işleyip durmuslardi.
Yanlış arkadaşın, yasadiklarimin, korkularımin kıskacında sıkışıp kalmistim ve şeytanın vesvesesi üzerine yaşadıklarımın ağırlığıyla, çabalarımin sonuç vermemesi beni eşimin yaptığı hatanın içinde bulmama sebep oldu. Sosyal medya yoluyla biriyle konuşmaya başladım, cok uzun bir zaman yazistik yeri geldi konuştuk ama hiç görüşmedik, imkanimizda yoktu çünkü yurt genelinde değildi, bu da işime geliyordu. yalandan da olsa mutlu oluyordum, değer görmek birinin bana değer vermesi bana zaman ayırması. Kendi başıma kaldığım zaman pişman oluyordum, ben nasıl böyle bir şey yapabiliyorum diye kendime kızıyordum, o arkadaşımı arayıp yaptığımın yanlış olduğunu artık hesabımı kapatacağımi söylediğimde kim görüyor, kim duyuyor kocan gibi aldatmiyorsun ya, en azından mutlu oluyorsun bak diyerek teselli veriyordu. Bir yandan pişmanlık, utanç diğer yanda böyle bi durum artık ne yapacagimi şaşırdım. Epey zaman sonra Eşim bir şekilde yazışmalarımi gördü kıyametleri kopardı, aklına türlü türlü fenalıklari getirip bana iftira da bulundu, yetmedi koşa koşa aileme anlattı. Yıllarca yaşattıklarini yaşatan benmişim gibi bir hale bir duruma büründü. Tek celsede bosandik. Aileme boşandıktan sonra yasadiklarimi anlatınca yıkıldilar mahvdular. Birşey olduğunu seviyorduk ama bu aklımızın ucundan geçmezdi diyerek perişan oldular, onlarla dertlesmeyip aksine uzaklaştığım için çok gucenmisler. Anlatamadim, anlatamazdim çünkü ben onlardan kolay pes etmemeyi sorunlar savasmayi öğrenmiştim, kaçmayı bir anda pes etmeyi değil. Ailem sonuçta beni anladı ve affetti. 1 yıl oldu boşanali ve eşim benimle barışmak istiyor ama ben istemiyorum. Benden zamanımı çalan beni yokluğun içine atan insanlar bir daha birlikte olmak istemiyorum. Çocuğumu kullanıyor onun için ne olur diye, ben hatalarımı şimdi daha iyi gördüm, sana ne kadar eziyet ettim seni nasıl bir boşluğa atmışım yeni yeni farkediyorum dese de ben dönmek istemiyorum. Çünkü ben Rabbime yeniden döndüm, Rabbime sigindim, bi tek onunla konuşup dertlesebilip rahatlayabiliyorum. Ve şunu da biliyorum ki o hala alkol kullanıyor ve kötü yaşantısına bayanlarla görüşmeye devam ediyor ve ederken bir yandan bana bunları söylüyor. Vicdanım evladım için sabret devam et diyor, aklım diğer yandan sana birşeyler katmayan, her türlü senden çalan birine seni Rabbini kaybetmeye sebep olan birine yine kaybolmaya gitmek istiyorsun diye alikoyuyor. Ne yapmalıyım Rabbim bana bir çıkış yolu göster artık kafam yanıyor, beynim yanıyor.
Cook çok uzun oldu biliyorum ne olur hakkınızı helal edin. Ne olur Rabbimin yolundan şaşmayın. Ne varsa ne güzellik varsa onun yolunda ve yanında yeterki görmesini bil.

Rabbim beni de affetsin inşallah hatalarım için, yavrum için ne hayirli olan neyse onu nasip etsin onun kapılarını bana göstersin inşallah. Es-Selâmu aleyküm.

PAYLAŞ
Facebook Twitter Google



Yolcu29 isimli Üye şimdilik offline konumundadır  
Alıntı ile Cevapla
Alt   #2 (permalink)
Ab-ı Hayat
Moderatör







Aleyküm esselam güzel kardeşim,

Bu mübarek günün feyzi üzerimize olsun inşallah..

Okudum yazdıklarını, senin adına üzüldüm; çok yıpranmışsın arada yazdıklarının içindeki ilgisizlik kısımları benim eşimde de vardı ama her zaman duygularımla hareket etseydim, halen kaybeden taraf olacaktım!

Sen ne kadar güçlü bir insansın bunun farkına var!

Bunca sıkıntıyı, değersizliği, yalnızlık - eksiklik psikolojisini her insan kaldıramaz! kendi gücünün, takatinin farkına var her şeyden önce!

Sen yıllarca aynı evin içinde iki yabancı gibi yaşadığın insanla beraberken bile bu kadar zorlukla baş etmiş insansın, şimdiki durumun öncekinden daha kolay bence, bunu mu atlatamıycaksın?!
Bana düşmez ama içimde tutamam ben yanlış gördüğüm bir seyi illa ki belirtirim!
Sana internette biriyle yazıştığın zaman, "Artık hesabımı kapatacağım" dediğinde,
" kim görüyor, kim duyuyor kocan gibi aldatmiyorsun ya, en azından mutlu oluyorsun bak" diyerek teselli veren arkadaşınla halen daha görüşüyor musun???
Belki senin uğradığın haksızlığa karşı kadınsı bir tepkiyle söylemiştir bunu arkadaşın ama, doğru muydu? HAYIR!

Vicdanın sana zaten söylemiş yanlış olduğunu ben senın yerinde olsam o arkadaşımla iletişimimi komple bitiririm.
Görünen o ki, senin psikolojin onun konuşmalarından çok etkileniyor sen de duygusal bir travmanın içinde olduğun için sağlıklı düşünemiyorsun; arkadaşının her konuda her dediği sana mantıklı geliyor belki de, bir de bu yönden düşün!


Bir şey yapmadan yanlış olduğunu sezdin mi; Vicdanına kulak ver! insanın en iyi niyetli arkadaşı, VİCDANIDIR!

Sen; aciz, yalnız, bir şeyleri yapmaya zorunda olan bir insan değilsin! tamam ben de bir anneyim çocuğunu düşünüyor insan ama bir de şöyle düşün, içinde sevgi saygı olmayan sürekli tartışma, huzursuzluk olan evdeki çocuğun psikolojisi nasıl olur, hangi psikolojiyle büyür??
İlerideki durumu nasıl olur, kendisine bu durumun ne gibi bir zararı olur? bence bunları düşün!

Eski eşine gelince ;
Daha halen içki içiyor, başka kadınlarla görüşmeye devam ediyor diyosun bir de benimle tekrardan bir araya gelmek istiyor diyosun!
Eğer bu adamdan kopamıyorsan çocugunun kendi babasıyla büyümesini istiyorsan ilk olarak eşine NET tavrını koyacaksın!


Diyeceksin ki;
Tamam konusalım, ilk önce bu içki illetinden kurtulacak; tedavi olacaksın tamamen hayatından çıkaracaksın, başka kadınları bırak; yanından dişi sinek bile geçmeyecek !!
Sen bunların bana garantisini ver, ben de ona göre bir adım atarım ama önce sen bana kendini inandıracaksın %100 emin olmam lazım tüm olumsuzluklardan sıyrıldığına diyeceksin!
Gerekirse onu psikologun yanına götüreceksin bence onda da var çoooook eksiklik! belki daha önceden bir sevgi eksikliği onda da var! belki de çocukluktan gelme bir eksikliği vardır!

Benim aklıma gelenler bu kadar kardeşim,
Durumuna gerçekten üzüldüm sana son olarak tavsiyem,
Bunca zaman hep duygularınla, iyi niyetinle yaklaşmışsın herkese, her olaya, duygularını devre dışı bırak bi müddet ve aklını kullan, o zaman zaten çözüm senin karşına ayan beyan çıkacak !


Allah hakkında her şeyin hayırlısını versin,
Allaha emanet ol..........




Ab-ı Hayat isimli Üye şimdilik offline konumundadır  
Alıntı ile Cevapla
Alt   #3 (permalink)
Yolcu29
Yeni Kardeşimiz







Rabbim bu mübarek günün yüzü suyu hürmetine senden razı olsun Ab-ı Hayat ablacım cevap yazdığın için, uzunca yazımı okuyup zahmet verdiğim için hakkını helal et, nolur.
Bir kadın olarak duygusal ve psikolojik manada çok travmalar yaşadım, şuan ki durumum hamd olsun okadar iyiki, şuan bana zor gelen sadece alışkanlıklarımi özlemem. Ama çok şükürler olsun ki evimde olduğum zamanda çokça daha iyiyim, daha da iyi olacağım Biiznillah.
Sorduğun üzere o arkadaşımla ilişiğimi kestim, görüşmüyorum. Nefsime hoş gelen cümleler kuruyordu çünkü ve nefsani yaşıyordu oda, Rabbim onu da doğru yola iletsin inşallah.
Ne kadar da güzel söylemişsin insanın en güzel arkadaşı vicdanıdır diye, hakikaten öyle. Benim çocukluğum kimseden değer ve sevgi görmeden büyüyerek geçti, belki bu yüzden çok beklentim vardı birlikte yaşam kuracağım insandan,çok hayallerim çok sunacaklarim vardi bu yüzden katlandım, savaştım, iyide kötü de olsa benim erim ilk onda gözümü açtım sonuçta diye düşündüm hep ama, görüyorum ki o kimseyi sevemez.
Çocukluğundan bencil yaşamaya alıştırilmis çünkü babasıda aynı zorlukları ziyadesiyle yaşatmış annesine, ailecek normal geliyor onlara nefret ettim artık " erkektir, yapar arada olur " cümlelerinden." Sanki erkeğin namusu yokmuş gibi.
Benim beynimi yakan tek soru evladim.Evet ben tabiki isterim yavrum, kuzum, minik papatyam anacığı ve babacığı ile büyüsün, lakin bu adam normal değil kanımca, bir insanın temizi helali olacağına yönelmek varken nasıl olurda pise harama kayar, hadi niyetin kötü hangi akla hizmet barışmak istiyorum ne olur yardım edin diye benim ailemden yardım istiyorsun, nasil bir sasmaktir bu, saygisizliktir, rahatliktir, keşke benimle ilgili bir problem olsada çözmeye cabalasam uğraşsam yavrum adına, ama bana tutacak ne bir dal nede bir umut vermiyor ki. Yine de busra rağmen yavrum için demelimiyim, benimde imtihanım gerçekten bu deyip başımı eğip sabretmeye devam mı etmeliyim? Bence de etmemeliyim çünkü bende hicbirsey kalmamış, zerrecik bile. 10 yıl bir fiil savaştım onu kazanabilmek için, sonuç baya bi eksi sıfır, o yüzden ne akla ne mantığa hicbirseye uyduramiyoruz bu adamı,yavrucuğumun haline üzülmekle kalıyoruz ailece. Olan yavruma oldu, ben ona üzülüyorum, belki gerçekten aile oluruz belki bir küçücük boncuk bakış bizi toparlar dedim ama, olmayınca olmuyor. Duygusal yanım, ah benim içimdeki çocuğum, onuda artık yanliz başına bıraktım ablacım, yazdığın gibi ne geldiyse başıma dygusal, insani yanimin agir basmasindan insanlık hali olur, hatadır olur, ben seviyorum yetmez mi, yuvayı ne olursa olsun disi kuş toplar dediğim için tepeme çıkardım karşımdakinin bütün hatalarını,
Rabbim yavruma hayır kapılarını sonuna kadar Acar inşallah, evli olan mümin ve mümine kardeşlerimin de evlerini yuvalarını sıkıntı da olanları felaha çıkarsın inşallah. Vardır elbet bunlarda da bir hayır deyip en Güzele tevekkül ediyorum, en Güzelle kalan boşluklarımi kapatmaya çalışıyorum, ne kadar mahcup olup utansamda. Sende Allaha emanet olasın ablacım inşallah, Rabbim sıkıntılarını feraha çıkarsın inşallah, aciz hakir fakir nacizane dualarimdasin inşallah, tekrardan çokça teşekkür ederim, selametle.




Yolcu29 isimli Üye şimdilik offline konumundadır  
Alıntı ile Cevapla
Alt   #4 (permalink)
Ab-ı Hayat
Moderatör







Amin kardeşim rabbim hepimizi feraha çıkarsın, hak yolundan ayırmasın Inşallah...




Ab-ı Hayat isimli Üye şimdilik offline konumundadır  
Alıntı ile Cevapla
Yeni Konu aç CEVAPLA

Bookmarks

Seçenekler



Powered by vBulletin® Version 3.8.9
Copyright ©2000 - 2017, Jelsoft Enterprises Ltd.
Content Relevant URLs by vBSEO 3.6.0
| islamiforumlar.net | Sitemap | Gizlilik Politikası | Kullanım Şartları

© Tüm Hakları Saklıdır.
Bu websitesinde Bulunan Yazılar
AKTİF KAYNAK LİNK belirtilmeden kullanılamaz.